(Kaoru : เรื่องนี้ผมเป็นพระเอกหรือนี่!!!! โอ้วว์พระเจ้าจ็อดมันยอดมาก)
(Xpd : ใช่แล้วค่ะเฮีย Kaoru อิอิอิอิ)
"Kaoru~ กลับมาแล้วเหรอ~" เสียงของชายหนุ่มร่างบางนามว่า Shinya ดังขึ้น พลางรีบวิ่งเข้าไปกอดเอวของ Kaoru ไว้
"กลับมาแล้วจ้า~" Kaoru ตอบ
"วันนี้เหนื่อยมั้ย อาบน้ำก่อน หรือกินข้าวก่อนดีจ๊ะที่รัก" Shinya ทำตัวเป็นแม่บ้านที่ดีเต็มที่…เอ๊ะ! หรือพ่อบ้าน
"ขอนั่งพักเหนื่อยก่อนนะจ๊ะ" Kaoru ยิ้ม Shinya ยิ้มหวานตอบ
"เดี๋ยวนวดให้นะ" Shinya รีบตามไปปรนนิบัติพัดวีเต็มที่ ทำเอาเพื่อนทั้งสามที่นั่งอยู่บนโซฟามองกันตาแป๋ว
"…มองอะไร! ไม่มีไรทำเหรอพวกแก! ไป ไป๊ ชิ่วๆ" Shinya เอ่ยไล่
"อย่าทำตัวดุร้ายสิ Shinya เดี๋ยวเพื่อนๆก็ไม่คบหรอก" Kaoru หัวเราะกับท่าทางของ Shinya
"เออเว้ย! อีนี่กับเพื่อนทำตัวอีกอย่าง กับสามีทำตัวอีกอย่าง โวะ!" Kyo สบถขึ้น
"อย่ามายุ่ง!" Shinya มองตาขวาง
"คอยดูเถอะเจ้า Kaoru ทิ้งจะได้วิ่งซมซานกลับมาหาพวกชั้นสามคน ไม่เชื่อคอยดู" Die เอ่ยขึ้นมาบ้าง
"พนันกันเลยเป็นไง" Toshiya เอ่ยต่ออย่างรวดเร็ว
"กูลงห้าพัน มันเลิกกันแน่" Kyo ว่าพลางหาเงินในกระเป๋าออกมา
"ชั้นก็ว่าเลิกกันแน่ห้าพันเหมือนกัน" Die เอาบ้าง
"ชั้นก็ว่าเลิกกันหมื่นหนึ่งไปเลย!" Toshiya วางเงินตัวเองลงบ้าง
"พูดอะไรของพวกนายเนี่ย! หาเรื่องเหรอ! มาบ้านคนอื่นแล้วมาพูดแบบนี้ได้ไง เดี๋ยวพ่อตบล้างน้ำเรียงตัวเลยนี่!" Shinya ง้างมือทำท่าจะตบมันคนละทีให้ได้
"ใจเย็นๆ Shinya ชั้นขอพนันด้วย" Kaoru เอ่ยต่อแล้วจับมือ Shinya ไว้
"อะไรนะ!!!!" Shinya ตะโกนขึ้น
"พนันว่าไม่เลิกห้าหมื่นไปเลย แต่ขอติดไว้ก่อนรอสิ้นเดือนนะจ๊ะ" Kaoru ยิ้มหวาน ทำเอา Shinya อายม้วนต้วนแทบจะลงไปกองกับพื้น
"อ้วก!!!" ทั้งสามคนแทบจะหามุมอ้วกกันไม่ทัน
"Kaoru พูดเข้าหูชั้นมากที่สุดก็วันนี้ล่ะรู้ตัวมั้ย" Shinya ยิ้มอายๆ
"อ้าว! แล้วทุกวันที่พูดมันเข้าที่ไหนอ่ะ" Kaoru ทำหน้างง
"ทุกวันที่พูดน่ะ ทะลุเข้าไปกลางใจเลยต่างหาก อ๊าย~เขินจัง" Shinya เอามือทั้งสองข้างทุบๆ Kaoru ด้วยความเขิน เพื่อนทั้งสามก็ต้องทนมองภาพอุดจาดตาต่อไป มันก็น่ารักกันดีอยู่หรอกว้า~ แต่เห็นแล้วรู้สึกว่ามัน เสี่ยวแดกชอบกล XD
"เอาล่ะๆ วันนี้เรามาพูดเรื่องงานของเรากันดีกว่านะ" Kaoru เอ่ยขึ้น
"เออก็ดี กูนึกว่าจะต้องมาทนดูพวกแกสองคนแสดงหนังน้ำเน่าจนสว่าง เฮ้อ~" Kyo ส่ายหน้าไปมา พลางอาศัยความเนียนกวาดเงินพนันของ Die และ Toshiya เข้ากระเป๋า (…ไอ้เหล่กับไอ้เหี่ยวมันไม่เห็นหรอก คิๆๆๆ/Kyo)
"พรุ่งนี้มีสัมภาษณ์ นิตยสารจากต่างประเทศจะมาสัมภาษณ์เกี่ยวกับ Single ใหม่ของเรา" Kaoru เอ่ยขึ้นพลางเอาแผนงานที่พึ่งออกไปเอากับผู้จัดการออกมาแจกจ่ายทุกคน
"แหม~ ดีเลยจะได้ลองพูด English หน่อย ไม่ได้พูดมานานความรู้หายไปหมดแล้วมั้ง" Die เอ่ยขึ้น
"ความรู้หายหรือว่ามันไม่มีมาตั้งแต่แรกแล้วยะ!" Shinya แขวะ ถึงแม้จะรู้ว่าจริงๆแล้วมันเก่งก็เถอะ
"มันจะหายก็เพราะมานั่งคุยกับพวกแกสี่คนนี่ล่ะ" Die ตอบ
"อ้าวเฮ้ย~ พูดงี้มีเรื่องกันเลยดีกว่า" Kyo ทำหน้าหาเรื่อง
"มีเรื่องน่ะมีแน่ แต่ก่อนอื่นแกเอาเงินห้าพันชั้นมาก่อน อย่าคิดว่าไม่เห็นนะไอ้ Kyo เนียนนะเนียน" Die ชี้หน้า
"เออจริงด้วยแบงค์หมื่นเยน อี Kyo เอามา ค่าอาหารเย็นกูทั้งเดือนนะเมิง" Toshiya ทวงบ้าง
"เฮ้ยๆ! ใครว่ากูเอา" Kyo ยังไม่ยอมรับง่ายๆ
"โอ้ย~ วันนี้จะได้คุยเรื่องงานมั้ยเนี่ย!" Kaoru โวยวายขึ้น
"ใจเย็นๆ Kaoru หมาเห่าอย่าเห่าตอบ" Shinya ตบบ่าสุดที่รักเบาๆ
"ฮะ???" Kaoru หันไปมอง Shinya ยิ้มแหยๆ แล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
"กูไม่ได้เอาไป…กูไม่ให้!" Kyo ร้องขึ้นแล้วลุกหนีไปนั่งที่อื่น Die กับ Toshiya ผสานสายตา ลงแขกอี Kyo ล่ะคืนนี้
"อ๊ากก!!! อย่านะ!!! กูไม่ได้เอาไป นู่นๆ ตกอยู่ใต้โต๊ะมั้งนะ" Kyo ร้องเสียงหลงแล้วรีบวิ่งหนีชายหนุ่มร่างสูง ทั้งสองคน
"โอ๊ย~ อะไรกันนักกันหนา ยังคุยกันไม่เสร็จเลยนะเนี่ย" Kaoru ยกมือขึ้นมากุมขมับแล้วนวดเบาๆ
"ใจเย็นๆ ดื่มน้ำก่อนนะ เดี๋ยวชั้นไปเอามาให้" Shinya บอกแล้วลุกไปทางห้องครัว แล้วกลับมาพร้อมกับน้ำดื่ม เย็นชื่นใจ Kaoru พอได้จิบน้ำก็อารมณ์เย็นขึ้นมาหน่อย
"รออยู่นี่นะ Shinya เดี๋ยวไปลากไอ้พวกสามตัวมันมาก่อน" Kaoru บอกแล้วลุกจากโซฟาเดินไปทางเสียง โหวกเหวกทันที
5 นาทีผ่านไป
ทั้งห้าคนก็กลับมาสิงสถิตอยู่ในห้องนั่งเล่นตามเดิมเพื่อคุยเรื่องงาน สังเกตดูดีๆจะเห็นหัวนูนๆ หรือโนของคนทั้งสาม เพราะถูกกำปั้นมรณะของ Kaoru ซัดลงที่หัวคนละทีเข้าให้ ว่าง่ายเป็นลูกแมวเชียวล่ะ
"พรุ่งนี้ชั้นต้องไปสัมภาษณ์กับ Kyo เหรอเนี่ย เฮ้อ~ เบื่อจริงจริ๊ง~" Die ส่ายหน้าไปมา
"คิดว่าอยากไปกับแกนักหรือไงไอ้เหี่ยว" Kyo ตอกกลับ
"เออไอ้เตี้ยพูดมาก เมื่อกี้ช่วงชุลมุนเฉยๆนะเว้ย! เงินยังไม่ได้คืน กลับไปบ้านชั้นเอาคืนแปดทีแน่ๆ" Die มีแอบขู่ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
"อะไรแปดทีวะ!" Toshiya ถาม
"จะตีก้นซักแปดที แล้วก็…แปดทีไง" Die หันไปตอบแล้วหัวเราะคิกคัก
"ที่ว่าแปดทีคือ มันใส่เข้าไปได้แปดทีมันก็เสร็จน่ะ" Kyo ตอบอย่างเอือมระอา ทุเรศและสมเพศเวทนาเหลือเกิน
"ง่ะ! แปดทีเองเหรอ Kaoru ชั้นตั้งสิบสองทีแน่ะ" Shinya อวดบ้าง
"อ่ะ!" Kaoru อ้าปากค้าง
"ใครว่าสิบสองที สิบสามตะหาก" Kaoru เถียง
"ตอนเอาเข้าไม่นับ" Shinya ส่ายหน้าไปมา
"แล้วนายล่ะ Totchi แกทำได้กี่ที" Kyo ถามบ้างทำหน้าอยากรู้มาก
"…เรื่องในครอบครัวชั้นไม่เอามาเปิดเผยให้อับอายขายขี้หน้าคนอ่านเหมือนพวกนายหรอก" Toshiya ส่ายหน้า ไปมา
"เออใช่! แล้วแกเอาเรื่องครอบครัวออกมาขายทำไมฟระ!" Kyo หันไปมองหน้า
"อ้าว! ใครกันแน่! นายเริ่มก่อนนะ Kyo" Die เถียง
"เริ่มตรงไหน แกน่ะบอกแปดทีก่อนนะเว้ย!" Kyo เถียงคืนบ้าง
"โอเคได้ งั้นคืนนี้จะทำให้ได้สิบทีเลยเอา" โอ้ย Die เอ้ย~ อย่าพูดอะไรที่มันฆ่าตัวเองเลย = = (ข้อยเองก็เริ่มกลัวๆ อ้ายจะเฮ็ดได้สิบทีอีหลี)
"พอๆ เลิกพูดเรื่องทุเรศทุรังสักที งานครับงาน งานโว้ย~ ยังคุยไม่จบ" Kaoru เอ่ยขึ้นต่อ
"รีบพูดๆมาให้จบไอ้แก่ ชั้นจะรีบกลับบ้าน อยากรู้ว่าไอ้ Die มันจะทำได้อย่างที่พูดมั้ย" Kyo ว่าพลางเหล่ ไปมองชายหนุ่มผมแดงที่นั่งกลืนน้ำลายดังเอือก ดูท่าคืนนี้ทำไม่ได้อย่างที่พูด โดน Kyo กินตับแน่ๆ
"ชั้นว่า Die คงทำไม่ได้แน่ๆ ดูจากท่าทางแล้วชราภาพลงไปเยอะ ตีน(กา)เต็มหน้าอีกต่างหาก คนสูบบุหรี่ หนักก็งี้ล่ะ" Shinya เอ่ยต่อ
"ใช่~ นายต้องกินเยอะๆ แล้วก็หัดเล่นกล้ามแบบชั้นบ้างบึกบึน นายถอดเสื้อแต่ละทีนึกว่าซีโครงเดินได้" Toshiya เอ่ยต่อ
"ก็ Kyo มันแย่งชั้นกินหมดนี่หว่า" Die ตอบเสียงอ่อย
"ใครว่ากูแย่งวะไอ้เหี่ยว! เมิงไม่กินเองก็ทิ้งลงกับพื้น ลำบากกรูต้องลงไปเลียลงไปกินจนพื้นห้องมันสะอาดเนี่ย" Kyo ตอบเสียงดัง
"กร๊ากกกกก~ ตอนกลางคืนกลายร่างเป็นคางคกได้ด้วยเหรอ Kyo" Shinya ป้องปากหัวเราะอย่างสะใจ
"ใครว่าเป็นคางคกกันล่ะ Shinya นี่น่ะตัวตุ่นปากหมาต่างหาก" Toshiya ตอบแล้วหัวเราะเสียงดัง
"เอออีห้อยใครว่าเป็นคางคกวะ กรูเป็นคิตตี้เว้ย~ ออกจะน่ารักน่าเอ็นดู แล้วไอ้เหล่ ถ้ากรูเป็นตุ่นปากหมา เมิงก็เป็นตะกวดสายพันธุ์ใหม่ เหล่มหากาฬ" Kyo โต้กลับไปบ้าง
"วันนี้พูดชนะเลิศอีกแล้วนะ Kyo" Die หันไปมองดูจะภูมิใจกับฝีปากสุดที่รักเหลือเกิน
"กรูชนะทุกวันไอ้เหี่ยว ถ้าเถียงชนะได้วันไหนกรูจะยอมเลิกเป็นเมียเมิง" Kyo ตอบยิ้มๆ
"ดูท่าจะได้ไอ้คิตตี้ปิศาจนี่รังควานตลอดชาติแน่ Die เอ้ย~" Shinya หัวเราะ
"ดีไม่ดีชาติต่อไปมันก็จะยังตามแกไปด้วยแน่เลย Die น่ากลัวว่ะ!" Toshiya ทำหน้าสยดสยอง
"เออนักร้องคู่บุญบารมี รับได้ ขอแค่มันตามชั้นมาเกิดได้ก็พอ เพราะชั้นคิดว่าชั้นขึ้นสวรรค์แน่ๆ ส่วนมันน่ะไม่รู้จะไปตกนรกหมกไหม้ที่ไหน จะได้ผุดได้เกิดมาอีกหรือเปล่านั่น" Die หัวเราะก๊ากออกมา
"ไอ้เหี่ยวแกว่าชั้นจะตกนรกเหรอ" Kyo มองตาขวาง แยกเขี้ยวออกมาเป็นแผง
"สมควรให้ตกอยู่หรอก ขึ้นเวทีแต่ละครั้งก็กรีดตัวบ้างล่ะ ทำร้ายตัวเองบ้างล่ะ ไอ้ซาดิส โหด โฉด หน้าตาผิดกฏหมาย ไอ้เถื่อน ยี้~" Shinya ด่าคืนบ้าง
"มันเป็นศิลปะการแสดงอย่างหนึ่งนะ ปล่อยๆมันเถอะ เห็นแล้วชั้นก็ชอบน่ะนะ" Die ตอบพลางเอื้อมมือไปลูบหัว Kyo เบาๆ ....ใจเย็นลูกอย่าไปกัดใครเค้า
"ชอบจริงๆเหรอ Die" Kyo ตาเป็นประกายวิบวับ
"ชอบสิจ๊ะ! เพราะดูนายทรมานดี เห็นแล้วสะใจ ชีวิตจริงชั้นคงจะทำร้ายนายอย่างงั้นไม่ได้ เพราะงั้นนายทำตัวเอง อย่างงั้นล่ะดีแล้ว" Die ยิ้มหวาน
"ฮ่าๆๆๆๆๆ เออจริง คราวต่อไปก็หาเวทีสูงๆหน่อย แล้วเหลือพื้นที่ไว้เยอะๆให้มันน่ะกระโดดลงไปเลย อย่าลืมเอาหน้าลงด้วยตอนกระโดด มันจะได้เละๆ สวยสมใจแก " Toshiya เอ่ยต่อบ้างแล้วหัวเราะเสียงดัง
"กระโดดแล้วคิดว่ามันจะตายเหรอ" Shinya ส่ายหน้าไปมาอย่างไม่เห็นด้วย อย่าง Kyo ถ้ามันตกตึกสักเจ็ดสิบ ชั้นยังไม่แน่ใจเลยว่ามันจะตายหรือเปล่า
"เออ กรูไม่ตายง่ายๆหรอก กรูแมวปิศาจ แมว 999 ชีวิตเว้ย" Kyo ยืดอก
"พูดพอกันหรือยัง" Kaoru ที่นั่งฟังมานานแล้วเอ่ยถามเสียงเยียบเย็น
"อยากจะโดนอีกคนละทีใช่มั้ย" Kaoru เอ่ยต่อ
"ง่า~ ทีเดียวไม่เอา เอาหลายๆที" Shinya ตอบแล้วเอื้อมมือไปคล้องแขนของ Kaoru ไว้แล้วซบลง
"หลายๆทียังไงมันก็ได้แค่สิบสองทีล่ะว้า~" Die แขวะ
"ก็ยังดีกว่าไอ้แปดทีล่ะเว้ย!" Kaoru เถียง
"โอ้ย~ คุยเรื่องงานสักทีสิวะ จะเถียงอะไรกัน" เอาแล้วไง ได้ทีพี่ Kyo ก็ขอเอาคืนบ้าง
"หนอยไอ้เตี้ย เดี๋ยวเถอะเมิง" Kaoru ชี้หน้า…แล้วเตรียมจะพูดเรื่องงานต่อ
"Kaoru วันนี้ได้ไปเอาเสื้อที่ร้านให้ชั้นหรือเปล่า" Shinya พูดขัดขึ้น
"อ่ะ เอ่อ…ลืม!" Kaoru เกาหัวแกร็กๆ
"กร๊าก~ ไอ้แก่ ไอ้ขี้ลืม" Kyo หัวเราะลั่น
"จุ๊ๆ ผัวเมียกำลังจะทะเลาะกันดูเงียบๆดีกว่า" Die เอานิ้วแตะปาก แล้วทำหน้าตั้งใจมาก เหมือนกับดูละครน้ำเน่า ยามบ่ายๆก็ไม่ปาน
"ลืมได้ไง Kaoru ชั้นย้ำนักย้ำหนาแล้วนะว่าห้ามลืม นี่ขนาดเขียนแปะติดตรงพวงมาลัยรถให้ยังลืมอีก" Shinya เริ่มบ่นเป็นชุด
"วันนี้ชั้นวิ่งวุ่นหลายที่นี่นา โทษทีก็คนมันลืมนี่" Kaoru เอ่ยต่อ
"แล้วนายรับปากชั้นทำไมล่ะว่าจะไปเอาให้น่ะ ถ้านายบอกไม่เอาให้ ชั้นก็ออกไปเอาเองแล้ววันนี้" Shinya โวยวายต่อ
"ก็ตอนนั้นมันคิดว่าจะไม่ลืมนี่ แต่ตอนนี้มันลืมอ่ะ" Kaoru ถอนหายใจเฮือก
"ออกไปเอาเดี๋ยวนี้เลยนะ" Shinya ลุกขึ้นยืน
"เอาวันหลังเถอะ ร้านปิดแล้วป่านนี้น่ะ สี่ทุ่มกว่าแล้วด้วย" Kaoru หันไปมองนาฬิกาข้างฝา
"ไม่ได้! ออกไปเอาเดี๋ยวนี้!" Shinya ไล่
"ก็บอกว่าร้านมันปิดแล้ว" Kaoru เถียง Shinya ชี้หน้าแล้วรีบหยิบเอาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูในกระเป๋า ตัวเองออกมา
"ฮัลโหลผม Shinya นะครับ…ครับ ร้านยังไม่ปิดใช่มั้ยครับ ครับ เปิดรอผมก่อนนะจะให้คนใช้ออกไปเอาให้ ครับ ขอบคุณมากครับ ครับ ครับหวัดดีครับ" Shinya ที่กด Call ตรงไปที่ร้านเลย ก็ทำเอา Kaoru ถึงกับหงุดหงิด หาทางเลี่ยงมันไม่ได้อีกแล้วสิเนี่ย!!
"จะไปดีๆหรือไปด้วยน้ำตา" Shinya ยกมือขึ้นมากอดอก
"เออๆ ไปก็ได้ เชอะ" Kaoru ลุกขึ้นยืน
"อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้กับชั้นนะ Kaoru" Shinya เอ่ยเสียงดัง
"ครับคุณนาย" Kaoru ส่ายหน้าไปมา
"อย่ามาประชดนะ!" Shinya เสียงดังกว่าเก่าอีก
"ดูท่าพนันคราวนี้เราชนะแหงๆ" Toshiya หันไปซุบซิบกับ Die
"ได้ยินนะ!" Shinya เอ่ยเสียงดัง แล้วหันไปมองหน้า Kaoru
"ไม่เลิกหรอกคุณนาย~ หลงรักซะขนาดนี้จะให้เลิกได้ไง" Kaoru เอ่ยน้ำเสียงไม่ค่อยจะพอใจเท่าไร ที่ถูกใช้ตอนที่กำลังจะพูดเรื่องงาน แต่ก็ความผิดเขาด้วยล่ะนะที่ลืมเอง
"บ้า~ Kaoru ก็…รักขนาดไหนเหรอ" Shinya เปลี่ยนอารมณ์จากฉุนเฉี่ยวเป็นแจ่มใสอย่างรวดเร็ว
"รักเท่าฟ้าจ่ะ" Kaoru ตอบ
"แหวะ! ทำไมรักน้อยจัง!" Shinya ทำหน้าคลื่นไส้
"งั้นจะเอาเท่าไหน แค่นี้ก็ถวายหัวให้แล้วนะ" Kaoru ถอนหายใจเฮือก
"เท่าไหนไม่รู้ล่ะ ไปคิดมาใหม่ ถ้าตอบไม่ถูกใจน่ะโดนแน่ๆ" Shinya มีชี้หน้าเอาเรื่อง
"ไรวะ" Kaoru เกาหัวอีกครั้ง
"รีบไปเอาเสื้อที่สั่งไว้ก่อน กลับมาค่อยมาคุย ขากลับแวะซื้อน้ำส้มมาให้ด้วยที่บ้านเราหมดแล้ว" Shinya เอ่ยต่อ
"อ้อไหนๆก็ไปซื้อของ งั้นฝากซื้อขนมเซมเบ้ กับเบียร์มาด้วยนะ เบียร์บ้านนายชั้นซัดหมดไปตั้งแต่หัววันแล้วว่ะ" Die เอ่ยสั่งต่อ
"ชั้นเอาข้าวหน้าเนื้อนะ แล้วก็รู้สึกอยากกินอะไรเผ็ดๆ เอาผัดเผ็ดปลาไหลมาด้วยก็ดี" Kyo สั่งต่อ
"ชั้นขอเป็นแฮมเบอร์เกอร์กับเฟรนฟราย อืม…อยากกินอะไรเผ็ดๆเหมือนกัน งั้นเอาแบบ Kyo มันด้วยก็ดี" Toshiya บอกต่อ ...Kaoru ยืนมองหน้าหมู่มารทั้ง 4 …กรูเป็นอะไรสำหรับพวกเมิง!!!!… กรูไม่ใช่เหรอหัวหน้าวงดนตรีที่โกอินเตอร์ดั่งกระฉ่อนข้ามกาแล็กซี่…แล้วเนี่ยอะไร!!! คนใช้งั้นเหรอ!!!!
"มองหน้าๆ ไปๆ เร็วๆ หิวๆ ไม่ได้กินก็คุยเรื่องงานไม่ได้ล่ะ" Kyo บอกต่อแล้วเอนกายลงนอนตักของ Die
"อ๊ะ! หนังเรื่องนี้ไม่ได้ดูตั้งนานแล้วนี่นา พระเอกของเรื่องแม่งโง่ดักดานว่ะ โง้โง่~ " Toshiya หยิบรีโมทมากดเปิดโทรทัศน์
"จริงด้วย เรื่องนี้ตลกอ่ะพระเอกโง่จริงๆล่ะ" Shinya ทรุดลงนั่งกับโซฟาตามเดิมแล้วหัวเราะคิกคักกับ Toshiya
"…" Kaoru แทบจะน้ำตาตกใน หัวหน้าวงสุดแสนเท่ห์ ณ เวลานี้ราศีที่ว่าแทบจะไม่มีเหลือ Kaoru เดินออกจากบ้าน ไปจนถึงรถของตัวเองด้วยอารมณ์ประมาณ…
"ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~"
…นี่ล่ะผู้นำของ Dir en grey...
(เอิ๊กๆๆๆๆ)
เคยเอาลงใน Direngrey Thailand แต่งแป๊บเดียวเรื่องนี้ รู้สึกเพียงแค่อยากแกล้งพี่ Kaoru (น่าน~)
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น